به یا د پد ر

تو نیستی که ببینی

چگونه عطرتودرعمق لحظه هاجاری است

چگونه عکس تودربرق شیشه هاپیداست

چگونه جای تودرجان زندگی سبزاست

*

هنوزپنجره بازاست

توازبلندی ایوان به باغ می نگری

درختها وچمن ها وشمعدانی ها

به آن ترنم شیرین به آن ترنم مهر

به آن نگاه پرازآفتاب می نگرند

*

تمام گنجشکان

که درنبودتو

مرابه باد ملامت گرفته اند

تورا به نام صدامی کنند

هنوز نقش توراازفراز گنبدکاج

کنارباغچه

زیردرختها

لب حوض

درون آینه‌ی پاک آب می نگرند

*

به خواب می ماند

تنهابه خواب می ماند

چراغ- آینه- دیواربی تو غمگینند

تونیستی که ببینی

چگونه بادیوار

به مهربانی یک دوست ازتومیگویم

تونیستی که ببینی چگونه ازدیوار

جواب میشنوم

*

تونیستی که ببینی چگونه دورازتو

به روی هرچه درین خانه است

غبار سربی اندوه بال گسترده است

(اشعار از فریدون مشیری)

لرستان سرزمین زیبایی ها

سرزمین کنونی لرستان با گستره ای نزدیک به 30 هزار کیلومترمربع در جنوب غربی ایران و در میان قلل زاگرس میانی واقع شده است.لرستان یکی از کهن ترین زیست گاههای بشردر دوران پیش از تاریخ به شمار می آید غارهای پیش از تاریخ دره خرم آباد ,نقوش صخره ای هومیان ومیرملاس در کوهدشت تنها بخشی از صدها اثر تاریخی لرستان به شمار می آیند.

لرستان از نظر جاذبه های طبیعی یکی از استانهای مهم کشور به شمار می آید رودهای سرکش سیمره ,کشکان و سزارونیز گوههای بلند وبرف گیرگرین ؛اشترانکوه وسفید کوه...دریاچه فیروزه ای گهر؛ آبشارهای هفت گانه

(آب سفیددر63 ک م چنوب شرقی الیگودرز؛آبشار چکان در95ک م جنوب غربی الیگودرز؛آبشار بیشه 35ک.م جنوب درود؛آبشارنوژیان 51ک.م جنوب شرقی خرم آباد؛آبشار وارک 61 ک.م جنوب شرقی خرم آباد؛آبشار گریت در فاصله ۵۰ کیلومتری از مرکز شهر خرم‌آباد و در ۳۰ کیلومتری ایستگاه راه‌آهن سپید دشت و آبشار آفرینه 20ک.م معمولان پل دختر) ؛تونل برفی ازنا؛تالاب پل دختر؛ سراب کهمان الشتر؛سراب ونایی بروجرد وصدها اثرطبیعی دیگرنشان دهنده جایگاه استان از منظر جاذبه های طبیعی میباشد.

در اردیبهشت ماه امسال همراه همنوردان گروه یک کوهنوردی واسکی ذوب آهن فرصتی پیش آمد تا گذری براین پهنه از کشور مان داشته باشیم واقامتی کوتاه در کنار آبشارهای نوژیان ؛بیشه و سرانجام تله زنگ در حد فاصل لرستان و خوزستان.

آبشار نوژیان که از مرتفع ترین آبشارهای ایران است در ۵۱ کیلو متری جنوب شرقی خرم آباد (بخش پاپی)واقع است ارتفاعی حدود.95 متر و عرضی معادل 5متر دارد.برای رسیدن به آن در راستای جاده خرم آباد به خوزستان نرسیده به پمپ بنزین سمت چپ تابلویی مسیرآبشار رامشخص می کندبعداز گذشتن از روستا های ده باقر؛سرخده سفلی؛بریکوند و سنگ تراشان در انتهای جاده آسفالت به محوطه سر سبزی می رسیم با پوششی از درختان بلوط و گیاهان وحشی و رودی که از پیوستن دو نهر جاری از آبشار وچشمه پرآبی درسمت راست آن بوجود آمده است.از طریق دیگری نیز امکان دسترسی به محوطه وجود دارد وآن سفر با راه آهن جنوب وپیاده شدن در ایستگاه کشور و پیمودن جاده خاکی ایستگاه تا نوژیان است.آبشار در مختصات 33.22964 شمالی و048.57493 شرقی قراردارد.

بعد از یک شب اقامت در نوژیان راهی آبشار بیشه شدیم. . این آبشار در دل کوههای زاگرس در شهرستان دورود قرار گرفته است و فاصله آن تا شهر دورود ۳۵ کیلومتر است. این آبشار در کنار راه آهن تهران-خوزستان و در نزدیکی ایستگاه بیشه قرار گرفته است و با چشم اندازی زیبا یکی از نادرترین و زیباترین آبشارهای استان لرستان است . ارتفاع آبشار ۴۸ متر تا نقطه برخورد با زمین است و ۱۰متر نیز از آنجا تا وصل شدن به رودخانه سزار می باشد و عرض تاج آبشار ۲۰ متر می باشد. در بالای آبشار ، روبروی ایستگاه چشمه های پر آب متعددی دیده می شود که از دل کوه می جوشند و زمزمه کنان از وسط ایستگاه قطار گذشته و آبشار بیشه راتشکیل می دهند هوای خنک و با طراوت ،سرسبزی و شادابی کوههای بلند و دلنشین بیشه را به یک منطقه دیدنی و جذاب برای گردشگران تبدیل کرده است . در پائین ایستگاه و در دل درختان بلند جویبارهای صاف و زلال

،اقامتگاه های چوبی و زیبائی در اختیار بازدید کنندگان قرار می گیرد و مسافران و علاقمندان در آنجا به استراحت می پردازند . علاوه بر این اقامتگاه ها مسافران می توانند در پائین آبشار و روبروی ایستگاه چادر برپا نمایند و به استراحت بپردازند برای رسیدن به بیشه می توان فاصله 35 کیلومتری درود به بیشه رابا قطار طی کرد ویا از طریق جاده ای آسفالته ازخرم آباد به بیشه رسید. این آبشار در مختصات 33.35421شمالی و048.85781 شرقی قراردارد.بعد از اقامت یکروزه گروه با قطار عازم ایستگاه تله زنگ شدند تا راهی آبشارزیبا تله زنگ شوند ومن که قبلا آنجا را دیده بودم پس از شب مانی در بیشه با اتوبوس به خرم آباد بازگشتم وبعد از اقامتی در دره زیبای کاکارضا در 15ک.م جاده خرم آباد به الشترراهی ایستگاه راه آهن درود شدم تا با همنوردان عازم اصفهان شوم.

منابع .راهنمای نوروزی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری لرستان ؛ راهنمای گردشگری الیگودرز؛ یادداشتهای نگارنده

پياده روي در جزيره هرمز

براي دومين بار بود كه با گروه كوهنوردي ذوب آهن راهي جزيره هرمز ميشديم .حدود 11 شب 21/11/88 اصفهان را بسوي بندر عباس ترك كرديم اتفاق خاصي در طول مسير پيش نيامد وميشد در موعد تعين شده به بندر رسيد ولي بعد از گذشتن از حاجي آباد آشفتگي در ترافيك نمايان شد كه دليل اصلي آنرا ميتوان در بي توجهي پاره اي از هم ميهنان گرامي دانست كه جاده را ملك پدري فرض ميكنند وبهر طريق كه دوست دارند خر خود ميرانند! بن بست ترافيكي ايجاد شده سبب شد تا فاصله قبل از تونل تا گنو 7 ساعته طي شود و بناچار اقامت پيش بيني نشده در گنو را در بر داشته باشد ، اقامت در مجموعه زيباي تفريحي گنو وسپردن تن به آبگرم چشمه هاي گوگردي و شب ماني در گنو خستگي از تن بدر كرد تا در بامداد 23/11/88 راهي بندر عباس شويم.درياي آرام و هواي خنك صبحگاهي سقر كوتاه دريايي مان را دلپذير نمود. فاصله 18 كيلومتري بندرگاه پشوشهر(پشت شهر) تا اسكله هرمز را ميتوان با اتوبوس دريايي ويا قايق هاي تند رو ظرف 20 دقيقه طي كرد وپا به جزيره هرمز نهاد.اينبار گروههايي كه گذران در دامن طبيعت را بر گشت در بازارهاي شلوغ قشم و درگهان ترجيح ميدادند در جزيره پراكنده بودند كه در ورزشگاه ويا آلاچيق هاي پارك ساحلي چادر زده بودند آن روز به گشت در جزيره و بازديد از قلعه پرتقالي ها، شنا درآبهاي گرم خليج فارس در ساحل جزيره ومسابقه دوستانه فوتسال همنوردان گروه با تيمي از مردم خونگرم وصميمي جزبره كه قبلا توسط مسؤلين ورزشگاه هرمز تدارك ديده شده بود گذشت. روز بعد يكبار ديگر پياده پيرامون جزيره را طي كرديم ، جزيره زيبايي كه نه آب آشاميدني دارد نه سرسبزي ولي تا چشم قدرت ديدن دارد رنگ است و رنگ.براي پيمودن جزيره نياز به راهنمايي ويژه اي نيست كافيست يك سمت را انتخاب كني وبا پاگذاردن در ساحل پيرامون جزيره را بپيمايي ساحل خاوري ماسه ايي است و براي حركت در صبح مناسبتر، با توجه به زباله هايي كه بعد از پارك ساحلي در پاره اي از راه ريخته شده ما بعد از كارگاه تهيه پودر ماهي از جاده جد اشده ووارد ساحل شديم ، جاده اسفالته اي موازي ساحل وجود دارد كه اگر مايل به پيمايش با دوچرخه باشي گزينه مناسبي است.
پاسي از راهپيمايي گذشته شاهد برآمدن خورشيد از دل آبهاي نيلگون خليج فارسيم كه اشعه طلايي اش به زيبايي جزيره جلوه اي خاص مي دهد از كنار زيارتگاه خضر والياس مي گذريم تا در سمت جنوب شرقي به منطقه مرطوب باتلاقي ميرسيم كه از دو گذرگاه شمالي ‌‌‌ ‌‌‌‍[نزديك به جاده ساحلي كه پارسال از آن گذشتيم]ومسير جنوبي در امتداد ساحل ،اگر بخت ياري كند وسطح آب پايين باشد ميتوان به مسير ادامه داد وگرنه بايد بطرف بالا آمد ودر امتداد جاده تا مركزتحقيقات محيط زيست راه پيمود اين مركز تنها ساختمان در جنوب جزيره است كه در كنار آن پاركي ايجاد شده كه داراي امكانات مختصري است كه امكان چادرزدن و شب ماني راه فراهم مي كند. از اين ببعد منطقه كوهستاني است وصخره اي با غارهايي در كنار ساحل كه فقط در صورت پايين بودن سطح آب وعبور از ساحل قابل ديدن است.مسير در امتداد جاده طي ميشود وبعدبه کوه قرمز رنگي ميرسيم كه از ديرپا خاكش صادر ميشود و مردم محلي از خاک سرخ آن به عنوان ادويه در طبخ ماهي و نان و تهيه ترشي و مربا استفاده مي کنند.مردم محلي اين کوه را «دلک» مي نامند.اين کوه در جنوب جزيره هرمز قرار گرفته و از خاک آن در صنايع سراميک سازي و رنگسازي نيز استفاده مي شود ،راه را ادامه ميدهيم تا مجدد به ساحلي ميرسيم كه مناسب تن به آب دادن وبعد محوطه اي كه دستان هنرمندان هرمزگان نقش قالي بر خاك كشيده اند از خاكهاي هزار رنگ جزيره وسيمرغي يادآور جلال وشكوه گذشته و بعد ادامه راه تا محل آغازين و.پايان 25كيلومتر پياده روي پر نشاط.

نميشود ازجزيره نوشت ويادي از گذشته پر افتخارش نكرد.

اين جزيره در دهانه تنگه هرمز در مدخل ورودي خليج فارس از درياي عمان بين مختصات جغرافيايي "10 '25 º56 تا "08 '30 º56 طول شرقي و"07 '02 º27 تا "25 '06 º27 عرض شمالي واقع شده است. مساحت گسترده خشکي جزيره 55/42 کيلومتر مربع و طول خط ساحلي آن 15/30 کيلو متر مي باشد.

متوسط بارندگي سالانه 108 ميلي متر و ميانگين دماي سالانه 12/27 درجه سانتيگراد است، ميانگين رطوبت نسبي سالانه جزيره نيز 6/70 درصد ميباشد (سالنامه آماري استان ،1384). جزيرهٔ هرمز در وسط مرتفع وشامل تپه و کوه‌های آتشفشانی و نمکی است بلندترین نقطهٔ آن ۲۱۰ متر ارتفاع دارد ، اطراف آن را جلگه‌های پست و همواری پوشانده‌است ،
اين جزيره از لحاظ نظامي، سياسي، اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي داراي ارزش و فرصت هاي فراواني است. وجود معدن خاک سرخ، حضور بيش از 5700 نفر سکنه در جزيره، چشم انداز زيباي زمين ساختي، تنوع چشمگير کاني ها و رخنمودهاي زمين شناسي، وجود آبسنگ هاي مرجاني، سواحل صخره اي، غارهاي دريايي و شکل و جنس متنوع کرانه هاي ساحلي در کنار پوشش گياهي بومي و حيات وحش ساکن در اين جزيره و برخي يادمان هاي تاريخي و فرهنگي پيوند خورده با زندگي بومي از جمله ويژگي هايي است که مي تواند طبيعت گردان را به خود جلب کند
املای صحیح آن هرموز یا هرمزد برگرفته از کلمات خورموز یا خورموغ به معنی لنگرگاه و بندر ایالت موغستان (میناب) بوده است هرموز اصلاً نام بندری معتبر در مصب رود ميناب با خلیج فارس بوده است. شهر میناب کنونی برروی خرابه‌های این بندر ساخته شده است. هرموز قدیم در اوایل عهد مغول تجارت پر رونقی داشته است. با هجوم مغولان در حدود سال 700 هجری، مردم شهر هرموز ابتدا به جزیره قشم و سپس به جزیره هرموز که در آن زمان زرون (معرب آن جرون که بعدها نام بندری در محل بندر عباس کنونی شد و به تلفظ پرتغالی بندر گمبرون خوانده شد) نام داشت کوچ نمودند و شهری در آن بنا کردند و نام آنرا به یاد شهر قدیم خود هرموز گزاردند.
به تدریج و طی قرون بعد این شهر نام خود را به همه جزیره داد و بندر جرون (گمبرون بعدی) نام خود را از آن وام گرفت. عظمت شهر و جزیره هرموز به قدری شد که دو قرن بعد و تا زمانی که توسط پرتغالی‌ها اشغال شد مرکز ایالات خلیج فارس از جمله بحرین بوده است.
در سال ۹۰۹ یک دریانورد پرتغالی به نام آلبو کرک (Alfonso de Albouquerque) که به مستعمرات پرتغال در آسیا سفر کرده بود بر حسب اتفاق گذرش به خلیج فارس افتاد و با آن نواحی آشنایی پیدا نمود و بلافاصله با حضور در دربار مانوئل پادشاه پرتغال طرح خود برای اشغال جزایر خلیج فارس را ارائه نمود و به تصویب رساند. او در سال ۹۱۲ به خلیج فارس بازگشت و پس از کشتار و وحشیگری فراوان موفق به فتح هرموز در سال ۹۱۳ گردید و قلعه‌ای در جزیره هرمز ساخت
مردم هرمز در طول سالهای اشغال مکررا سر به شورش برداشتند که مهم‌ترین این شورشها مربوط به سالهای ۹۱۹ شمسی ، ۹۲۵ شمسی ، ۹۲۸ شمسی و ۹۵۷ شمسی بوده اند. جزیره در سال ۱۰۳۱ توسط یکی از امرای شاه عباس به نام امام قلی خان از اشغال خارج و آزاد گردید . هم اکنون آثار و خرابه‌های ابنیه و قلعه پرتغالی‌ها و توپهای آن در شمال جزیره در نزدیکی آبادی‌های فعلی دیده می‌شود.

. هرمز امروز به هیچ عنوان رونق گذشته را ندارد(تاريخجه بر گرفته از ويكييديا)
مطالب مرتبط• www.mosaferan.ir/main.asp?ID=00700

صعود زمستاني

برنامه صعود در تاريخ 11/10/88 گروه يك كوهنوري واسكي ذوب آهن اصفهان به قله كركس بهانه اي شد بر اين پينوشت
كركس قبلا به كرات در شرايط مختلف جوي واز مسير هاي گوناگون توسط گروه پيموده شده بود و شناخت عمومي ازين قله سربركشيده بر آسمان در مركز ايران جايي براي بيان شرح يك صعود باقي نمي گذارد ولي مشكلي كه در بدو ورود به پناهگاه براي يكي ازهمنوردان جوانمان بدليل عدم توجه به مواردي كه يك صعود زمستانه را از صعود در ساير فصول متمايز مي كند پيش آمد و با ياري همه همنوردان حاضر در برنامه ختم به خير شد سبب شد كه بجاي گزارش برنامه مطلبي را كه آقاي علي پارسايي در فصل نامه كوه ودر تارنماي خود با عنوان (زمستان-احتياط-پيشگيري) آورده اند ودرچند تارنماي ديگر عينا ويا با افزودن مطالبي به آن نقل شده انتشار دهم


لازمه کوهنوردی فنی در زمستان دقت بیشتر و رعایت نکات ایمنی و همچنین تدارک مناسب است. هنگام بستن کوله خود برای یک برنامه زمستانی ( خواه فنی خواه ساده ) باید به یاد داشته باشیم هیچ وقت نمی توان با قاطعیت در زمستان طول یک برنامه را پیش بینی نمود . به همراه داشتن لوازم زیر در زمستان در کوله هر کوهنوردی در برنامه های کوتاه ایمنی او را بالا می برد:
فلاسک مناسب با روکش : یک نوشیدنی گرم می تواند در شرایط بد نیرو و انرژی شما را به حد چشم گیری بالا ببرد . حتما فلاسک خود را در داخل یک کاور فوم عایق و یا حداقل یک جوراب پشمی مناسب قرار دهید . این کار گرمای فلاسک شما را تا مدت زیادتری حفظ می کند.
یک وعده اضافی غذای کنسروی : مدت برنامه شما هرچه باشد غذا بیشتر با خود ببرید . وجود یک کنسرو چندان کوله شما را سنگین نمی کند اما اگر لازم شد می توان انرژی کافی برای فعالیت را به ما بدهد.
قمقمه آب بزرگتر : در زمستان بدن کوهنورد بسیار بیشترعرق می کند ( هر چند این امر خیلی محسوس نیست ! ) اما نوشیدن آب کافی می تواند روند چرخش خون شما را مناسب تر نماید.
دستکش و کلاه اضافه : اگر در طوفان مدت زیادی مجبور بودید از سنگ ها صعود کنید یا تبر یخ در دست داشته باشید کم کم دستکش شما یخ می زند . آن را قبل از اینکه دستانتان سرد شوند با جایگزین خشک تعویض کنید . می توانید دستکش یدکی را در داخل لباس خود بگذارید تا با دمای بدن شما گرم شود.
یک چراغ قوه مناسب : بهمراه داشتن یک چراغ قوه مناسب سبک همواره در تاریکی زودرس زمستان چاره ساز بوده است . قبل از عزیمت به کوه باتری آن را مورد بازبینی قرار دهید.
پریموس و ظرف : فلاسک شما هرچه قدر که خوب باشد باز ظرفیت محدودی دارد . بهمراه داشتن چراغ گاز مناسب در بیتوته های اجباری می تواند کار ساز باشد . اگر مدل های گازی استفاده می کنید با خود یک یا دو شمع بهمراه ببرید. گاز در سرما یخ می زند و حرارت شمع در زیر آن می توان به توان حرارتی آن کمک کرد.
یک زیر انداز با اندازه مناسب : اگر مجبور به بیتوته شدید یک زیر انداز عایق بخوبی مانع تماس بدن شما با زمین و در نتیجه حفظ دمای بدن شما می شود.
قطب نما : حتی اگر نقشه مناسب از منطقه ای که قصد صعود از آن را دارید در دست نباشد در شرایط برف گیجه ( Witheout ) که مه و طوفان دید شما را به صفر کاهش داده دانستن جهت شمال می تواند راهگشا باشد.
لباس گرم اضافه : هیچگاه به لباسی که حین صعود به تن دارید اکتفا نکنید . این لباس حین صعود به علت تعریق بدن نمدار می شود و هنگام استراحت شما را سرد خواهد کرد. به همراه داشتن کت پر – نیم کت و یا یک دست پولیور پلار مناسب می تواند در زمان ایستادن و استراحت شما را به خوبی گرم کند.
روکش دستکش : دستکش های پلار و پشمی در هر حال خیس می شوند . یک جفت روکش دستکش می تواند دستکش های زیری شما را مدت بیشتری گرم نگاهدارد.
یک جفت جوراب اضافه : در صورت خیس شدن جوراب ها می تواند شما را گرم کند و همچنین در هنگام بیتوته ( بیواک ) اگر شرایط اجازه بدهد تعویض جوراب شما را تا حد زیادی گرم می کند.
عینک مناسب : عینک زمستانی در کوه باید دارای حفاظ دور چشم برای جلوگیری از نفوذ باد و بوران باشد.
طناب انفرادی و کارابین : به هر حال کاربرد خاص خود را دارند و اگر روزی مورد نیاز باشند و در کوله نباشد به ارزش آن پی می بریم !!
نیمه یخ شکن : بسیاری از معابر کوهستانی ایران به خصوص در روزهای جمعه به علت تردد بسیار لغزنده است. بهمراه داشتن و استفاده از آن بخصوص در صبح دم و غروب می تواند جلوی سر خوردن را بگیرد.
باتوم راهپیمایی : وسیله سبک و کارا در برف کوبی و همچنین بیمه کننده درازمدت سلامت زانوی شما. آنرا هیچگاه از فهرست لوازم خود حذف نکنید.
سوت : برای پیام دادن به دیگران در هنگام مه و برف گیجه هیچ وسیله ای بهتر از آن اختراع نشده است. توجه کنید سوتی که بهمراه می برید از آن دسته سوت های موسوم به پیش آهنگی باشد که مانند استوانه داخل آن خالی است مدل های دیگر سوت در سرما یخ می زند.
مسیرهای فنی : مسیر های فنی در زمستان با آنچه در تابستان صعود کرده ایم بسیار تفاوت دارند . یک مسیر ساده۵۰۷ تابستانی هنگامی که در زمستان یک لایه برف و یخ بر روی آن قرار می گیرد بسیار شاق می شود . حتما قبل از درگیری با یک مسیر فنی خود را از لحاظ جسمی و روحی برای صعود آن آماده کنید. آشنایی با تکنیک های DryTooling ( صعود با ابزار یخنوردی بر روی سنگ ) در جاهایی که بعلت سرما نمی توان از دست برای گیره گیری استفاده نمودبسیار مناسب است.
طناب : در زمستان اکثر طناب های معمولی یخ می زنند وکار با آنها بسیار دشوار می شود . اگر امکانش را دارید از طناب هایی با فن آوری Dry Cover و یا Dry Golden استفاده کنید. این طناب ها نه یخ می زنند و نه خیس می شوند. در بدترین شرایط باران و برف به هیچ عنوان شما حس نمی کنید طناب خیس است. دستکش های شما در هنگام تماس با طناب خیس نمی شوند و این امر بسیار بسیار به ایمنی سعود می افزاید.
روکش کلیه این رده از طناب ها با پوسته مولکولی مقاوم در دمای بالا پوشیده و محافظت شده است . Dry Cover از رشته رشته الیاف روکش به وسیله پوشش های شیمیایی نگهداری می نماید و این پوشش صرفا متکی بر نایلون بکار رفته در آن نیست بلکه توسط رشته مولکولهای پلیمری ، حفاظی غلاف مانند را فراهم می آورد و جهت حصول اطمینان از دوام طناب روکش آن با پیوندهای شیمیایی مولکولهای پلی آمید مستحکم شده اند.این نوآوری موجب افزایش مقاومت طناب در برابر فرسایش در موقعیت های متفاوت می گردد . به عنوان مثال در برابر عواملی چون سقوط ها – نقاط سایش – گل و لای – سنگ ریزه و ماسه و رطوبت برف و یخ عمر مفید طناب بطرز چشم گیری بالا می رود.
نکته : بیاد داشته باشید ابزار حمایتی صفحه ای ( Atc و Plate Amgic و یا GiGi ) چندان در طناب های یخ زده خوب عمل نمی کنند. و استفاده آن ها مهارت و توجه زیادی را می طلبد.
به همراه داشتن ۲۰ تا ۳۰ متر ” نیم طناب ” می تواند در مکان های لازم حمایت مناسب را برای نفرات ضعیف تر محیا کند. با یک کلنگ و استفاده از کارابین می توان در یک شیب تند نفرات را به سرعت حمایت نمود . ( توجه داشته باشید که نقش این حمایت بیشتر جنبه روانی دارد).
صندلی : حتما از صندلی های تنظیم شونده استفاده کنید . ممکن است لازم باشد بعلت سرما همه لباس های خود را بپوشید و بعد صندلی را ببندید.
کلاه کاسک : در صعود های فنی زمستانه از واجبات است . بعنوان توصیه بد نیست صبح هنگام شروع مسیر فنی چراغ پیشانی خود را برروی آن متصل کنید . شاید آنقدر گرم کار باشید که متوجه نشوید کی هوا تاریک شده و در آن زمان درآوردن چراغ از کوله پشتی کار چندان ساده و راحتی نیست.
کرامپون : قبل از صعود کرامپون های خود را بازبینی کنید به خصوص پیچ های آن را اگر لازم بود دندانه های آن را تیز کنید . مطمئن باشید کرامپون شما بدرستی برای کفش شما اندازه شده است.
کلنگ ، تبر و چکش یخ :پیچ آن را باز بینی و محکم کنید و تیغه های آن را در صورت نیاز تیز کنید. اندازه بندها و خود بندها را بخوبی کنترل کنید . اندازه بند را با دستکشی که می خواهید با آن صعود کنید تنظیم کنید.
پیچ های یخ : از سالم بودن رزوه ها – نیش های سرپیچ و محور اتصال مطمئن شوید. بعضی پیچ ها برای محافظت یک سرپوش دارند. قبل از شروع صعود آن را باز کنید.
ابزار حمایت میانی : با توجه به شرایط مسیر و تجربه شما انتخاب می شوند . اگر فرند به همراه می برید آن ها را قبلا تمیز کنید . بعضی از فرند ها ساختار خاصی دارند که برای جاگذاری باید با یک انگشت اهرم آن ها به پایین کشیده شود. این رده از فرند ها برای صعود در زمستان و با دستکش مناسب نیستند. شما احتیاج بهراه بردن آچار کیل ندارید، تیغه های تبر شما بخوبی کار این ابزار را انجام می دهند.
قبل از حرکت تمام زیپ ها بست ها و سگک های کوله پشتی – گتر – لباس های بادگیر خود را چک کنید . و از صحت عملکرد آنها مطمئن شوید. همچنین بازبینی کفش قبل از صعود و ترمیم آسیب های احتمالی آن خالی از فایده نخواهد بود.
برگرفته از:فصل نامه کوه نگارنده : علی پارسایی
http://parsaei.com
http://rockclimbing.ir
http://wiki.pakoob.com