۱۳۸۸ اردیبهشت ۶, یکشنبه

كوير مرنجا ب

کویر مرنجاب یکی از زیباترین نقاط کویری ایران محسوب می شودكه در شمال شهرستان آران وبيدگل در استان اصفهان قرار دارد. این کویر از شمال به درياچه نمك از غرب به كوير مسيله، از شرق به کویر بند ریگ و پارك ملي كوير محدود می شود.
ارتفاع متوسط کویر مرنجاب از سطح آبهای آزاد در حدود ۸۵۰ متر می باشد. قسمت عمده این کویر پوشیده از تپه های شنی و ريگزاراست. کویر مرنجاب از نظر پوشش گیاهی بسیار غنی است. عمده پوشش گیاهی منطقه شامل گیاهان شور پسند از جمله درختهای
گز و تاق و بوته های قيچ است.
پوشش جانوری منطقه به دلیل وجود آب و غذای فراوان بسیار غنی است. از جمله حیوانات موجود می توان به گرگ، شغال، کفتار، روباه شنی، گربه شنی، بزمجه، آفتاب پرست، انواع مارمولك، مار، عقرب، تيهو، عقاب و شاهين
اشاره کرد... تپه های شنی بلند و جنگلهای تاق جلوه زیبایی به این منطقه بخشیده است. دریاچه نمک آران وبيدگل و جزیره سرگردان از دیگر نقاط دیدنی منطقه محسوب می شوند. چاه تاریخی دستکن در قسمت شرق کویر، محل آبشخور شترهای کاروانها بوده است. قلعه مرنجاب، كاروانسرايي است در كوير كه در مسير راه ابريشم قرار دارد و كاروانها براي سفر به خراسان، اصفهان، ري و بالعكس از اين مسير مي گذشتند.. قنات كنار كاروانسرا كه بركه بزرگي به وجود آورده است، آب شيرين دارد.مرنجاب از دهستان كويرات شهرستان آران و بيدگل و در ٥٠ كيلومتري شمال شرق مركز اين شهرستان قرار دارد.
راه های ورود به منطقه
مسیر اول : مسیر شهر آران وبيدگل
به سمت پادگان ارتش و سپس جاده خاکی مرنجاب که پس از طی مسافتی در حدود ۴۵ کیلومتر به مرنجاب می رسد
مسیر دوم : مسیر پارک ملی کویر است که ازپيشوا آغاز شده و سپس مباركيه(۱۵ ک.م.) - قصر بهرام(۶۰ ک.م) - كاروانسراي سفيد آب (۸۰ ک.م.) - و سپس مرنجاب (۵۰ ک.م.) می باشد. شایان ذکر است تردد در این جاده تا سفیدآب نیاز به مجوز ازسازمان حفاظت از محيط زيست سمنان
دارد.
مسیر سوم : مسیر کاشان به ابوزيدآباد و سپس کاروانسرای سفیدآب و مرنجاب می باشد.

۱۳۸۸ فروردین ۱۹, چهارشنبه

بهار در شعر پارسي

خواستم چيزي در مورد بهار بنويسم هر چه فكر كردم ديدم با اين همه اشعار زيبا ودل انگيز در ادبيات پارسي هر آنچه بنويسم حق مطلب را ادا نمي كند بنابراين شعري از استاذ سخن سعدي ويك شعر نيز از شاعر معاصر مورد علاقه ام فريدون مشيري را بعنوان شادباش نوروز وسرآغاز شكوفايي طبيعت تفديم همه دوستداران طبعيت ميكنم .
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک

شاخه های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپيد

برگهای سبز بيد

عطر نرگس، رقص باد

نغمه و بانگ پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک ميرسد اينک بهار

خوش بحال روزگار …

خوش بحال چشمه ها و دشتها

خوش بحال دانه ها و سبزه ها

خوش بحال غنچه های نيمه باز

خوش بحال دختر ميخک که ميخندد به ناز

خوش بحال جام لبريز از شراب

خوش بحال آفتاب …

ای دل من، گرچه در اين روزگار

جامهء رنگين نمی‌پوشی به كام

بادهء رنگين نمی‌نوشی ز جام

نقل و سبزه در ميان سفره نيست

جامت از آن می كه می‌بايد تهی است

ای دريغ از «تو» اگر چون گل نرقصی با نسيم

ای دريغ از «من» اگر مستم نسازد آفتاب

ای دريغ از «ما» اگر کامی نگيريم از بهار …

گر نکوبی شيشهء غم را به سنگ

هفت رنگش ميشود هفتاد رنگ …
فريدون مشيري

۱۳۸۸ فروردین ۱۶, یکشنبه


باد بهارى وزيد، از طرف مرغزار

باز به گردون رسيد، ناله ى هر مرغ زار

سرو شد افراخته، كار چمن ساخته

نعره زنان فاخته، بر سر بيد و چنار

گل به چمن در برست، ماه مگر يا خورست

سرو به رقص اندرست، بر طرف جويبار

شاخ كه با ميوه هاست، سنگ به پا مي خورد

بيد مگر فارغست، از ستم نابكار

شيوه ى نرگس ببين، نزد بنفشه نشين

سوسن رعنا گزين، زرد شقايق ببار

خيز و غنيمت شمار، جنبش باد ربيع

ناله ى موزون مرغ، بوى خوش لاله زار

هر گل و برگى كه هست، ياد خدا مي كند

بلبل و قمرى چه خواند، ياد خداوندگار

برگ درختان سبز، پيش خداوند هوش

هر ورقى دفتريست، معرفت كردگار

وقت بهارست خيز، تا به تماشا رويم

تكيه بر ايام نيست، تا دگر آيد بهار

بلبل دستان بخوان، مرغ خوش الحان بدان

طوطى شكرفشان، نقل به مجلس بيار

بر طرف كوه و دشت، روز طوافست و گشت

وقت بهاران گذشت، گفته ى سعدى بيار

(سعدي)